ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΜΟΥ

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Ο Μέγας Κωνσταντίνος.


Με αφορμή ένα ημι-ειρωνικό σχόλιο φίλου του γυιού μου, για ποιόν λόγο η Εκκλησία ανεκήρυξε άγιο και Μέγα
τον Φλαβιο Βαλέριο Κωνσταντίνο,
 γυιό του Κωνστάντιου Χλωρού,
αντιγράφω αποσπάσματα απο χρονογράφημα άλλου φίλου θεολόγου σχετικά με τον ογκόλιθο αυτόν της Ορθοδοξίας.


Στίς 27 Φεβρουαρίου τοῦ 272 ἢ τοῦ 273, στή Ναϊσσό τῆς ρωμαϊκῆς ἐπαρχίας τῆς Μοισίας (σημ. Nisch τῆς Σερβίας) γεννήθηκε
Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντνος
(Flavius Valerius Constantinus).
Τό 306 στήν Ὑόρκη τῆς Βρετανίας, μετά τό θάνατο τοῦ πατέρα του Κωνστάντιου Χλωροῦ, ὁ στρατός τόν ἀνακήρυξε Καίσαρα, διοικητή τοῦνός τετάρτου τῆς ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας
Στίς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ 312 ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Α' μέ 20.000 στρατό νίκησε τόν πενταπλάσιο (100.000) στρατό τοῦ Μαξέντιου καίνέλαβε πλέον τή διοίκηση τῆς μισῆς (δυτικῆς) Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας.

Τό μεσημέρι τῆς 27ης Ὀκτωβρίου εἶχε δεῖ στόν οὐρανό τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, πιό λαμπερόπό τόν ἥλιο καί τή φράση ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ.


Τό βράδυ τῆς ἴδιας ἡμέρας εδε τό Χριστό νά τοῦ ζητᾶ νά τό κάνει σημαία του.
  Μ. Κωνσταντῖνος δέν μς φησε ατοβιογραφία γιά νά ξέρουμε τί νοιωσε καί γιατί ζησε τσι τή ζωή του.
Ξέρουμε ὅμως πώς ὅποιος ζήσει τέτοιες καταστάσεις τό μόνο πού θέλει εἶναι νά τά γκαταλείψει λα καί νά γωνιστε μέ λες του τίς δυνάμεις γιά νά τίς ξαναζήσει.
Μ. Κωνσταντῖνος ἦταν ἤδη διοικητής τοῦνός τετάρτου τῆς αὐτοκρατορίας καί μέ τή νίκη του αὐτή διοικοῦσε πλέον τή μισή αὐτοκρατορία. Μποροῦσε λοιπόν νά βοηθήσει κοινωνικά τήν Ἐκκλησία.
Γιά νά εναι μως ποδεκτός πό τό ρωμαϊκό κατεστημένο, πρεπε νά μφανίζεται,
ν χι ς θεός, τουλάχιστον ς μέγας ρχιερεύς.
Δέν μποροσε λοιπόν νά βαπτιστε.
Δέχτηκε νά θυσιάσει ατό πού περβολικά πιθυμοσε γιά νά γίνει ατοκράτορας καί τσι νά παλλάξει τούς χριστιανούς πό φοβερούς διωγμούς δυόμισυ αἰώνων.
κανε τή μεγάλη θυσία νά μή βαπτιστε καί θυσίασε τή δυνατότητα νάκμεταλλευτεῖ τήν ἀσκητική καί λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας.
 κανε τή θυσία νά γίνει ατοκράτορας ...
Καί θυσίασε χι μόνο τήν περίοδο τς δ ζως του, λλά διακινδύνευσε καί τήν αἰώνια.
ζησε ὅ,τι ἔζησε μέ τό "ραμα", ἀλλά δέν ἦταν ἀρκετό γιά νά μεταμορφωθεῖπαρξή του.
Δέν νεργεται μαγικά μεταμόρφωση το νθρώπου.
Χρειάζεται χρόνος καί πόνος πολύς ἐν βαθείᾳ μετανοίᾳ γιά νάφομοιωθεῖποια ἐμπειρία.
γιος Μέγας Κωνσταντῖνος λοιπόν τό 330 ἔστειλε ἐξορία τόν ἅγιο Μέγα Ἀθανάσιο, ἐπηρεασμένος ἀπόρειανόφιλους ἐπισκόπους.
Δέν εχε διος ποκτήσει δογματική συνείδηση, οτε κν χριστιανός δέν ταν.
Λίγους μῆνες πρίν πεθάνει πέστρεψε στήν Ὀρθοδοξία, βαπτίσθηκε χριστιανός καί, ὅπως ἀναφέρει ὁ βιογράφος του, πληγωμένος πό τή θεία δύναμη, πλήρης χαρᾶς, πλημμυρισμένος ἀπό τό θεῖο φῶς, ζοῦσε τήν ἀναγέννησή του...
"ἠγάλλετο τῷ πνεύματι ἀνεκαινοῦτό τε καί φωτός ἐνεπίμπλατο θείου, χαίρων μέν τῇ ψυχῇ δι’ ὑπερβολήν πίστεως, τό δ’ ἐναργές καταπεπληγώς τῆς ἐνθέου δυνάμεως".
Κοιμήθηκε στίς 22 Μαῒου τοῦ 337.
ρωμαϊκή αὐτοκρατορία γύρω στό 300 μ.Χ. ἦταν ἕτοιμη νά διαλυθεῖ.
Διοκλητιανός σέ μιάπελπισμένη προσπάθεια νά τή σώσει τή διαίρεσε στά τέσσερα, καί κράτησε γιά τόν ἑαυτόν του μόνο τόνα τέταρτο.
Αὐτή τή διαλυμένη καί γερασμένη αὐτοκρατορία παρέλαβε ὁ Μ. Κωνσταντῖνος καίπιλογή του νάλευθερώσει τή Χριστιανικήκκλησία ἔδωσε στήν αὐτοκρατορία ἀκόμα ἕντεκα αἰώνων ζωή.
Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι τό ρωμαϊκό χρυσό νόμισμα solidus (ἑλληνικά νόμισμα, ἀργότερα πέρπυρο) παρέμεινε σταθερό γιά τάπόμενα 750 χρόνια (4,48 γραμμάρια χρυσοῦ).
ξεπέραστο παγκόσμιο ρεκόρ οκονομικς σταθερότητας καί σχύος.
Αὐτός ὁ ρωμαῖος μεταρρυθμιστής εἶναι τό φυσικό σύμβολο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης (καί μάλιστα τῆς νομισματικῆς) καίχι ἐκεῖνος ὁγράμματος βάρβαρος, ὁ Καρλομάγνος τῶν Φράγκων.
ναγνωρίζοντας τή χριστιανικήκκλησία ξασφάλιζε γιά τούς πολίτες του ἕνα μοναδικό θεραπευτήριο
πού μεταμορφώνει τούς γωκεντρικούς ζητιάνους σέ φιλότιμους ρχοντες τς προσφορς.
Στίς 27 Ὀκτωβρίου τοῦ 312 ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Α' κατάλαβε ὅτι ἡ μόνη ἐλπίδα γιά τήν ἀχανῆ ρωμαϊκή αὐτοκρατορία ἦταν ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ.
Δέν εχε νά κάνει μέ μιά καινούργια θρησκεία,
λλά μλλον μέ τή θεραπεία τς ρρώστειας πού γεννᾶ τίς θρησκεῖες.
Μ. Κωνσταντῖνος =ὁ σταθερός... Αὐτός πού προκαλεῖ σταθερότητα = constantia...
 στερέωσε τήν αὐτοκρατορία του στόν Σταυρό το Χριστο καί
τῆς πρόσφερε ζωή αἰώνων.
Μακάρι νά μπορέσουνε καί οἱ σύγχρονοι κάθε λογῆς κυβερνῆτες μας νά νοιώσουνε τή ζωοποιό δύναμη τοῦ Σταυροῦ καίτσι νά πάψουν νά σταυρώνουνε τούς ὑπηκόους τους.

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ
Ο Κωνσταντίνος απλά συνέβαλε στη νίκη του Χριστιανισμού.
 Ένα τεράστιο εγκληματικό λάθος , είναι το διαθρυλούμενο και επαναλαμβανόμενο πολλάκις ότι:
ο Μέγας Κωνσταντίνος ανεκήρυξε επίσημη θρησκεία το Χριστιανισμό....
Αυτό θα γίνει στις 28 Φεβρουαρίου του 380 από τον Ισπανικής προελεύσεως και θερμόαιμο αυτοκράτορα τον Θεοδόσιο τον Α’, αλλά
όχι από τον Κωνσταντίνο.
Ο Κωνσταντίνος εξησφάλισε ελευθερία σε κάθε θρήσκευμα, οπότε και οι Χριστιανοί απέκτησαν το δικαίωμα να λατρεύουν ελεύθερα το Θεό τους.  Όχι ότι ο Χριστιανισμός ανακηρύχθηκε επίσημη θρησκεία του Κράτους. Αυτό είναι τεράστιο ιστορικό λάθος και ψέμα συγχρόνως.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου