Η ΑΓΑΠΗ ΚΙ ΟΠΟΝΟΣ ΓΕΝΝΟΥΝ ΙΔΕΕΣ..ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ..

...Μια μέρα, οι τσουκνίδες ρώτησαν την τριανταφυλλιά:

“Κυρα – τριανταφυλλιά, δε μας μαθαίνεις κι εμάς το μυστικό; Πώς φτιάχνεις το τριαντάφυλλο;”

Κι η τριανταφυλλιά αποκρίθηκε:

 “Πολύ απλό ‘ναι το μυστικό μου, αδερφές μου τσουκνίδες· ολάκερο το χειμώνα δουλεύω με υπομονή, μ’ εμπιστοσύνη, με αγάπη το χώμα, κι ένα μονάχα έχω στο νου μου, το τριαντάφυλλο. Με δέρνουν οι βροχές, με συρομαδούν οι άνεμοι, με πλακώνουν τα χιόνια, μα εγώ ένα μονάχα έχω στο νου μου, το τριαντάφυλλο.

Αυτό ‘ναι το μυστικό μου, αδερφές μου τσουκνίδες”.

- Δάσκαλε, έκαμαν οι μαθητές, δεν καταλάβαμε.
- εκείνος γέλασε:
- Κι εγώ καλά καλά δεν καταλαβαίνω, είπε.
- Το λοιπόν, δάσκαλε;

- Μου φαίνεται πως ήθελε να πει απάνω κάτω τούτο:

Όταν Έχω Μιαν Ιδέα, Τη Δουλεύω Καιρό Πολύ, Αμίλητα, Με Υπομονή, Μ’ Εμπιστοσύνη, Με Αγάπη· Κι Όταν Ανοίγω Το Στόμα, Τι Μυστήριο Είναι Ετούτο, Παιδιά Μου! Όταν Ανοίγω Το Στόμα,

Η Ιδέα Βγαίνει ..Παραμύθι.

Γέλασε πάλι.
- Εμείς οι άνθρωποι το λέμε παραμύθι, είπε·                
η τριανταφυλλιά το λέει τριαντάφυλλο”.

ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΟ ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟ ΛΕΜΟΝΙ..

Αν σας μιλήσουν για το λεμόνι..θα ξυνίσετε το πρόσωπό σας , ενθυμουμενοι την γεύση του...Σίγουρα, το χρησιμοποιείτε στις σαλάτες ή στο κρέας, και το ψάρι σας...Μπορεί να στίβετε και καμμιά λεμονάδα, που και πού..

( προσθετωντας...ζάχαρι, μια και δεν αντέχετε την οξεία, πλήν πολύτιμη γεύση της..)

Ομως το λεμόνι είναι κάτι πολύ περισσότερο απο απλό συμπλήρωμα διατροφής...Είναι το ίδιο μια ολόκληρη..ιστορία..

Ας δούμε αρχικά πώς πρέπει να του συμπεριφερόμαστε, μια και δεν έχουμε ιδέα πόσα πολύτιμα μπορει να μας προσφέρει..

Πλένουμε καλα με αποχλωριομένο νερό ένα , ή μερικά λεμόνια..Αν έχουμε συσκευή όζοντος τα βουτάμε στο νερό και τα καθαρίζουμε για μερικά λεπτά, να αφανίσουμε ότι μικρόβια πιθανόν να υπάρχουν στην πολύτιμη φλούδα τους... Μετά  τα Τοποθετούμε στην κατάψυξη για αρκετή ώρα, μέχρι να γίνουν πέτρα... Όταν το λεμόνι παγώσει , παίρνουμε έναν καλό τρίφτη καιτρίβουμε με προσεκτικές κινήσεις ολόκληρο το λεμόνι χωρίς να το ξεφλουδίσουμε..! Το φυλάμε σε γυάλινα μπώλ στην κατάψυξη, και το χρησιμοποιούμε, κάθε φορά που χρειαζόμαστε λεμόνι για το φαγητό μας...και όχι μόνο...

Προσθέτουμε μια μικρή ποσότητα ... στο ουίσκυ μας, το κρασί μας, την σαλάτα, τα γλυκά, ακόμα στον...τον καφέ, τα φαγητά, στο παγωτό ...ΠΑΝΤΟΥ!

Το λεμόνι θα μας δώσει μιαν ανέλπιστα εξαίρετη γεύση. Πέρα τούτου, ειναι κάτι... κάτι που σίγουρα δεν έχετε δοκιμάσει ποτε.

        Να Δούμε Πιό Προσεκτικά τη χρήση ολόκληρου του λεμονιού 

Η φλούδα του λεμονιού μ αυτό το υπέροχο χρώμα της,  περιέχει ανάλογα με την προέλευση και βαθμό ωρίμανσης έως και δέκα φορές περισσότερη βιταμίνη, από ότι ο χυμός του ..

Η φλούδα του λεμονιού έχει την δυνατότητα να ανανεώνει τα κύτταρα μας .

Και δεν είναι μονο τα λεμόνια, είναι τα, πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, lime κλπ.

Και ο πιό ευεργετικός τρόπος είναι ,να τρίβουμε την φλούδα τους στο φαγητό ας ωμή, με το τρόπο που περιγράψαμε.. αυτή η μέθοδος είναι ευεργετική για όλο το ανθρώπινο σώμα.

Το λεμόνι έχει μια τεράστια αντιμικροβιακή δράση κυρίως ως προς τα μικρόβια , που περιλαμβάνουν τους μύκητες, βακτηρίδια,τους ιούς ,ακόμη δε τα παράσιτα,τα  σκουλήκια κλπ

Το λεμόνι ρυθμίζει ήπια την αρτηριακή πίεση και είναι φυσικό αντικαταθλιπτικό, αν καταναλώνεται σε μόνιμη βάση.. Ταυτόχρονα καταπολεμά το στρες και τις νευρικές διαταραχές.

Οι σχετικές με το λεμόνι  πληροφορίες ,διέρρευσαν από μια τεραστια φαρμακευτικη εταιρία, που αναφέρει πως έχουν γίνει πάνω από 20 εργαστηριακά τεστ από το 1970 μέχρι και σήμερα, που απέδειξαν την συντριπτική δράση κι επιτυχία του λεμονιού σε διάφορες  νόσους.

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ..O ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

Ο Ηράκλειτος καταγόταν από την Έφεσο, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ιωνίας.
Ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας που έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. [544-484] και αποτέλεσε ανεξάρτητο και δυνατό φιλοσοφικό πνεύμα.
To αντικείμενο της φιλοσοφίας του δεν είναι η υλική αρχή αυτού του κόσμου αλλά ...ο εσωτερικός ρυθμός, ο Λόγος για τον οποίο κινείται και ρυθμίζεται.
Ο Ηράκλειτος είναι ο φιλόσοφος του αιώνιου γίγνεσθαι.
Η κίνηση αυτή του γίγνεσθαι εκφράζεται με την συνεχή ροή του ποταμού που ολοένα ανανεώνεται.
Μέσα στον Λόγο, ο Ηράκλειτος, δένει ένα μόνο υλικό στοιχείο, το Πυρ.

Η ύπαρξη του Πυρός δημιουργεί μαζί με τον Λόγο ένα κόσμο άπειρο, άναρχο, ανώλεθρο, αυτορυθμιζόμενο που μετατρέπεται σε ποικίλες μορφές.
Ο κόσμος αυτός είναι η αρμονία των αντιθέσεων. Οι αντιθέσεις δημιουργούν την ενότητα των πάντων με την σύνθεση τους.
Το καλό και το κακό είναι οι αντίθετες όψεις του ίδιου πράγματος.
"Για τον Θεό όλα είναι ωραία και καλά και δίκαια, όμως οι άνθρωποι άλλα θεωρούν άδικα κι άλλα δίκαια" [απόσ. 102].
Σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο [Βιβλίο 8] "Όταν του ζήτησαν να θεσπίσει νόμους, αδιαφόρησε τελείως, επειδή είχε ήδη επικρατήσει κακός τρόπος κυβέρνησης της πόλης και πήγε στο ιερό της Αρτέμιδος κι έπαιζε με τα παιδιά αστραγάλους. Τελικά, μίσησε τους ανθρώπους και έφυγε για να ζήσει στα βουνά τρώγοντας χόρτα και βότανα. Επειδή όμως αυτό έγινε αιτία να αρρωστήσει από υδρωπικία, κατέβηκε στην πόλη και ρωτούσε αινιγματικά τους γιατρούς αν μπορούσαν μετά από πολλή βροχή να δημιουργήσουν ξηρασία.
Οι γιατροί δεν καταλάβαιναν τι τους έλεγε και αυτός τάφηκε σ' ένα βουστάσιο ελπίζοντας πως η ζεστασιά της κοπριάς θα τραβήξει από μέσα την βλαβερή υγρασία. Όμως ούτε αυτό είχε αποτέλεσμα και έτσι πέθανε σε ηλικία εξήντα χρονών".
Ο Ηράκλειτος έμεινε στην ιστορία της φιλοσοφίας ως ο "σκοτεινός" φιλόσοφος λόγο της ερμηνευτικής δυσκολίας των έργων του.
Ο Τίμων ο Φλιάσιος (σατιρικός ποιητής του 3ου αιώνα π.Χ) τον αποκάλεσε αινικτήν, δηλαδή αινιγματοποιό. Το μοναδικό σύγγραμμα που γνωρίζουμε ότι άφησε ο Ηράκλειτος είναι με τίτλο "Περί φύσεως" και διαιρείται σε τρία μέρη :
 Για Το Σύμπαν, Για Την Πολιτική Και Για Τη Θεολογία.
Το έργο αυτό γράφτηκε με ασάφεια για να γίνει κατανοητό μόνο από ικανούς ανθρώπους και αφιερώθηκε στο ιερό της Εφέσιας Αρτέμιδος, σύμβολο ελληνικού και ανατολικού πολιτισμού.
Όταν ο Σωκράτης διάβασε το έργο του Ηράκλειτου είπε
"Αυτά Που Κατάλαβα Είναι Σπουδαία, Νομίζω Όμως Ότι Είναι Εξίσου Σπουδαία Και Αυτά Που Δεν Μπόρεσα Να Καταλάβω. Ωστόσο Χρειάζεται Να Είσαι Ένας Δεινός Κολυμβητής Σαν Αυτούς Από Τη Δήλο Για Να Μην Πνιγείς Μέσα Στο Βιβλίο Του" [Διογένης Λαέρτιος, Βίοι φιλοσόφων, Σωκράτης, 22].

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

• Τα πάντα ρέουν και τίποτα δε μένει, τα πάντα κυλούν και τίποτα δε μένει σταθερό [Β1]
• Δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στα ίδια νερά του ποταμού. Ούτε μπορείς ν' αγγίξεις δυο φορές τη φθαρτή ουσία στην ίδια κατάσταση γιατί αυτή με την ορμή και την ταχύτητα που αλλάζει σκορπίζει και πάλι μαζεύεται, πλησιάζει και φεύγει. [91]
• Στην αλλαγή βρίσκουν τα πράγματα ανάπαυση.[Β84α]
• Η διχόνοια φέρνει τη συμφωνία[Β80]
• Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι το αταίριαστο ταιριάζει με τον εαυτό του[Β51]
• Από την ασυμφωνία βγαίνει η ομορφότερη αρμονία[Β8]
• Ο χρόνος είναι παιδί που παίζει πεσσούς, Του Παιδιού Είναι Η Βασιλεία.[52]
• Τον κόσμο αυτό, τον ίδιο για όλα τα όντα, ούτε κάποιος θεός ούτε άνθρωπος τον έκανε, αλλά ήταν πάντα είναι Και Θα Είναι Πυρ Αείζωο, ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο. [30]
• Οδός άνω και κάτω μία. [60]
• Στον κύκλο η αρχή και το τέλος είναι το ίδιο.[Β103]
• Ανήφορος και κατήφορος είναι ένας και ίδιος δρόμος.[Β60]
• Θάνατος είναι όσα ξυπνητοί βλέπουμε και ύπνος όσα κοιμισμένοι θεωρούμε [21]
• Ενώ ο Λόγος υπάρχει αιώνια, ανόητοι αποδείχνονται οι άνθρωποι και πριν τον ακούσουν και αφού τον ακούσουν για πρώτη φορά, γιατί αν και γίνονται τα πάντα σύμφωνα με αυτόν το Λόγο, φαίνονται μη έμπειροι, όταν αποπειρώνται να πουν ή να πράξουν κάτι από αυτά που εγώ εκθέτω, διαχωρίζοντας το καθένα κατά τη φύση του λέγοντας το πώς έχει. Οι άνθρωποι όμως λησμονούν όσα κάνουν ξυπνητοί, όπως και ξεχνούν όσα κάνουν κοιμισμένοι. [1]
• Κάθε μέρα ο ήλιος είναι καινούργιος [6]
• Αν όλα γίνονταν καπνός οι μύτες μας θα τα ξεχώριζαν [7]
• Το ενάντιο συμβιβάζεται και οι διαφορετικοί τόνοι κάνουν την καλύτερη αρμονία και όλα γεννιούνται μετά από αντιμαχία [8]
• Οι γάιδαροι θα προτιμούσαν τ' άχυρα περισσότερο από το χρυσάφι, γιατί σ' αυτούς είναι πιο ευχάριστη η τροφή απ΄ το χρυσάφι. [9]
• Συνάφειες είναι : ολότητα και μη ολότητα, ομόρροπο και αντίρροπο, σύμφωνο και παράφωνο. Από όλα ένα και από ένα όλα. [10]
• Στα ποτάμια τα ίδια μπαίνουν άλλα ποτάμια και άλλα νερά ρέουν πάνω τους και οι ψυχές απ' τα υγρά βγαίνουν με αναθυμίαση. [12]
• Πως θα μπορούσε κανείς να κρυφτεί από εκείνο που ποτέ δεν δύει; [16]
• Εάν κανείς δεν ελπίζει, το ανέλπιστο δεν θα το βρει, γιατί είναι ανεξερεύνητο και απλησίαστο[18]
• Όταν γεννηθούν θέλουν να ζουν και ας πεθαίνουν, κι ας αφήνουν πίσω τους παιδιά που θα πεθάνουν [20]
• Τον χρυσό όσοι αναζητούν, πολλή γη σκάβουν και λίγο βρίσκουν [22]
• Της δικαιοσύνης το όνομα δεν θα το γνώριζαν αν δεν υπήρχαν αδικήματα [23]
• Τους νεκρούς του Άρη τους τιμούν οι θεοί και οι άνθρωποι [24]
• Οι πιο ένδοξοι θάνατοι έχουν και την πιο μεγάλη υπόληψη [25]
• Ο άνθρωπος, στη νύχτα, όταν σβήσει η θέα των πραγμάτων, ανάβει φως για να βλέπει. Όσο ζει αγγίζει τον νεκρό όταν κοιμάται και όταν είναι ξυπνητός αγγίζει τον κοιμισμένο [26]
• Τους ανθρώπους όταν πεθάνουν τους περιμένουν πράγματα που δεν τα ελπίζουν και δεν τα υποθέτουν [27]
• Εκλέγουν και προτιμούν ένα αντί για όλα οι άριστοι, αιώνια δόξα των θνητών. Οι πολλοί χορταίνουν όπως τα κτήνη [29].
• α] Του πυρός μεταβολές: πρώτα θάλασσα και το μισό της θάλασσας γη και το άλλο μισό λαίλαπα με κεραυνούς.
  β] Η γη σε θάλασσα διαχέεται και μετριέται με τον ίδιο λόγο που ήταν πριν γίνει η γη [31]
• Οι ανόητοι κι αν ακούσουν με κουφούς μοιάζουν , έχουν τη φήμη πως και παρόντες είναι απόντες [34]
• Για τις ψυχές θάνατος είναι να γίνουν νερό, για το νερό θάνατος είναι να το να γίνει χώμα από το χώμα νερό γίνεται κι απ' το νερό ψυχή [36]
• Ένα είναι το σοφό, να γνωρίσεις καλά τη σκέψη που κυβερνά τα πάντα [42]
• Της ψυχής τα πέρατα δεν θα τα βρεις, όποιο δρόμο κι αν πορευθείς, τόσο βαθύ λόγο έχει [45]
• Να μην συμπεραίνουμε τυχαία για τα πολύ μεγάλα γεγονότα [47]
• Του τόξου το όνομα είναι βίος, το έργο του θάνατος [48]
• Ο ένας για μένα αξίζει μυριάδες αν είναι άριστος [49]
• Στο ίδιο νερό των ποταμών μπαίνουμε και δεν μπαίνουμε και βρισκόμαστε μέσα και δεν βρισκόμαστε [49α]
• Δεν καταλαβαίνουν πως ό,τι διαφέρει με το άλλο, είναι ομόφωνο με τον εαυτό του, παλίντονη αρμονία όπως του τόξου και της λύρας. [51]
• Ο πόλεμος είναι πατέρας και βασιλιάς όλων, άλλους τους θεούς και άλλους ανθρώπους ανέδειξε, όπως έκανε άλλους δούλους και άλλους ελεύθερους. [53]
• Η κρυφή αρμονία είναι καλύτερη από τη φανερή [54]
• Όσα μπορεί κανείς να δει και να ακούσει, αυτά εγώ προτιμώ [55]
• Εξαπατούνται οι άνθρωποι στη γνώση των φανερών πραγμάτων, όπως σχετικά με τον Όμηρο που έγινε ο σοφότερος απ' όλους τους Έλληνες. Γιατί και εκείνον τον εξαπάτησαν κάποια παιδιά που σκότωναν ψείρες, λέγοντας του: όσα είδαμε και πιάσαμε, εγκαταλείπουμε, μα όσα δεν είδαμε κι ούτε πιάσαμε, τα φέρνουμε[πάνω μας.] [58]
• Στον κοχλία του λευκαντή, η ευθεία και συγχρόνως κυκλική περιστροφική φορά είναι μία και η αυτή [59]
• Η θάλασσα, νερό καθαρότατο και βρωμερότατο, για τα ψάρια πόσιμο και σωτήριο, για τους ανθρώπους άποτον και θανατηφόρο [61]
• Τα πάντα κυβερνάει ο Κεραυνός [64]
• Τα πάντα το πυρ όταν έρθει θα τα διαχωρίσει και θα τα κυριεύσει. [66]
• Ο θεός είναι ημέρα-νύχτα, χειμώνας-θέρος, πόλεμος-ειρήνη, χορτασμός-πείνα. Αλλοιώνεται όπως η φωτιά που όταν αναμιχθεί με θυμιάματα, όνομα παίρνει κατά την ευωδιά του καθενός. [67]
• Παιδικά παιχνίδια οι ανθρώπινες δοξασίες [70].
• Πρέπει να θυμόμαστε κι εκείνον που ξεχνάει προς τα πού πάει ο δρόμος. [71].
• Δεν πρέπει να φερόμαστε σαν παιδιά προστατευμένα απ' τους γονείς [74].
• Αυτοί που κοιμούνται είναι εργάτες και συνεργοί σε όσα γίνονται στον κόσμο[75].
• Η ζωή του πυρός οφείλεται στον θάνατο του χώματος, η ζωή του αέρα στο θάνατο του πυρός, η ζωή του ύδατος στο θάνατο του αέρα, η ζωή του χώματος στο θάνατο του ύδατος [76].
• Των ψυχών τέρψη ή θάνατος είναι να γίνουν υγρές [77].
• Η φύση του ανθρώπου δεν έχει σοφία, η θεϊκή έχει [78].
• Ο άνθρωπος, άμυαλος φαίνεται μπροστά στο θεό, όπως το παιδί μπροστά στον άντρα. [79].
• Ο πιο όμορφος απ' τους πιθήκους είναι άσχημος όταν συγκριθεί με το γένος των ανθρώπων [82].
• Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα. [83]
• Με την επιθυμία ν' αντιμάχεσαι είναι δύσκολο, γιατί αυτό που θέλει το αγοράζει η ψυχή [85].
• Ο βλάκας συνηθίζει να τα χάνει σε κάθε λόγο [87].
• Το ίδιο είναι ζωντανό και πεθαμένο, ξυπνητό και κοιμισμένο, νέο και γέρικο, γιατί αυτά μεταλλάσσονται σ' εκείνα κι εκείνα πάλι σ' αυτά. [89]
• Τα πάντα ανταλλάσσονται με το πυρ και το πυρ με τα πάντα, όπως ακριβώς τα εμπορεύσιμα πράγματα με τον χρυσό κι ο χρυσός με τα πράγματα [90]
• Η Σίβυλλα με μανιασμένο στόμα φθέγγεται αγέλαστα, ακαλλώπιστα και αρωμάτιστα, προφητεύουσα για χίλια χρόνια δια μέσου του θεού. [92]
• Ο Κύριος που το μαντείο του είναι στους Δελφούς ούτε λέει ούτε κρύβει αλλά υποσημαίνει [93]
• Ο ήλιος δεν θα ξεπεράσει τα όρια του, ειδεμή οι Ερινύες, οι βοηθοί της Δίκης θα τον βρούνε [94].
• Οι σκύλοι γαβγίζουν όσους δεν γνωρίζουν [97].
• Οι ψυχές οσφραίνονται τον Άδη [98].
• Αν δεν υπήρχε ο ήλιος με τ' άλλα αστέρια θα είχαμε νύχτα [99].
• Όλα τα πράγματα έρχονται στην ώρα τους. [100].
• Τα μάτια είναι πιο αξιόπιστοι μάρτυρες από τα αυτιά [101α]
• Ο άνθρωπος δεν είναι λογικό όν. Μόνο αυτό που τον περιβάλλει έχει νόηση[148]
• Η φυσική κατάσταση κάθε ημέρας είναι η ίδια·
• Η φύση αγαπάει να κρύβεται[123]
• Σαν σκουπίδια τυχαία χυμένα είναι ο ομορφότερος κόσμος[124]
• Τα ψυχρά θερμαίνονται, το θερμό ψυχραίνεται, το υγρό ξεραίνεται, το ξερό νοτίζει[126]
• Το ήθος του ανθρώπου είναι ο δαίμων του [το πνεύμα που τον προστατεύει][119]
• Η ψυχή έχει κάθε λόγο να αυξάνει τον εαυτό της[115]
• Η σκέψη είναι κοινή σε όλους [113]
• Της αυγής και της εσπέρας τα τέρματα είναι η άρκτος κι απέναντι στην άρκτο το όριο του λαμπρού Δία[120]
• Λένε πως πρέπει κανείς και να πράττει σαν να είναι κοιμισμένος [Β73]
• Είναι σοφό να δέχεστε πώς όλα τα πράγματα είναι ένα [Β50]
• Η ξερή ψυχή είναι η πιο σοφή και η πιο καλή.[Β115]
• Είναι το ίδιο νεκρός και ζωντανός ξύπνιος και κοιμισμένος, νέος και γέρος γιατί ετούτα μεταβαλλόμενα σ' εκείνα είναι κι εκείνα μεταβαλλόμενα σ' ετούτα με ξαφνική και αδιάκοπη μεταβολή. [Β88]

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Σωκράτης Γκίκας - Ιάσων Ευαγγέλου
Προσωκρατικοί Φιλόσοφοι
Μετάφραση: Σωκράτης Γκίκας - Ιάσων Ευαγγέλου
Εκδόσεις Σαββάλας [Αθήνα 1995]

---