Αρχιμ. Αθανασίου Αναστασίου
Προηγουμένου Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου

Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες μίας συντονισμένης προσπάθειας συκοφαντήσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου με αφορμή το χρόνιο πρόβλημα της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Σκάλας Ναυπάκτου.

Στην απόφασή μας να παρέμβουμε δημόσια στο όλο ζήτημα μας οδηγεί η ακλόνητη πεποίθησή μας και η μετά γνώσεως βεβαιότητά μας ότι όλα, όσα απρεπή και κακοήθη αναφέρονται εις βάρος του Σεβασμιωτάτου τόσο από τους ίδιους τους μοναχούς της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως όσο και από ποικίλους υπερασπιστές της, αποτελούν ασύστολα ψεύδη και συνιστούν κατάφωρη αδικία εις βάρος του.

Και το βεβαιώνουμε αυτό με απόλυτη κατηγορηματικότητα και εν πλήρει συνειδήσει, ενώπιον Θεού και ανθρώπων, καθώς αφενός μεν γνωρίζουμε πολύ καλά, εδώ και σαράντα χρόνια, τον Σεβασμιώτατο, αφετέρου δε έχουμε ασχοληθεί επισταμένως και επισήμως με το ζήτημα της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως από τις αρχές ακόμη της δεκαετίας του 2000, ως μέλος σχετικής συνοδικής επιτροπής και έχουμε έλθει σε επαφές τόσο με τους μοναχούς όσο και με τον Μητροπολίτη.

Θα ήταν, βεβαίως, περιττός πλεονασμός να αναφερθούμε στην προσωπικότητα και τις αρετές του Σεβασμιωτάτου κ. Ιεροθέου.

Πρόκειται για έναν από τους κορυφαίους σύγχρονους θεολόγους με διεθνή αναγνώριση και κύρος, συγγραφέα αναρίθμητων βιβλίων και πονημάτων, που κυκλοφορούν σε αλλεπάλληλες εκδόσεις και σε πολλές γλώσσες.

Η θεολογία του βαθειά ριζωμένη στην αγιοπατερική παράδοση ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας και προβάλλει το γνήσιο ορθόδοξο φρόνημα σε αντίθεση με κάθε λογής καινοτομίες και νεωτερισμούς.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος χαρακτηρίζεται από την σεμνότητα του βίου του, την απλότητά του, την πλήρη αφιλαργυρία του και την ασκητικότητά του.

Είναι ιδιαίτερα φιλομόναχος και έχει αφιερώσει ένα μεγάλο μέρος του θεολογικού του έργου στον ανατολικό ορθόδοξο, αποστολοπαράδοτο, αγιοπατερικό, νηπτικό, ησυχαστικό μοναχισμό, τον οποίο και ο ίδιος ακολουθεί στην βιοτή του. 

Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα και έχει εντρυφήσει στην θεολογία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, την θεολογία του ακτίστου φωτός και της θεώσεως και των τριών σταδίων στην πορεία των πιστών προς την θέωση: την κάθαρση από τα πάθη, τον φωτισμό του νου και την θέωση, τον δοξασμό.

Είναι από την ίδρυσή της πνευματικός πατέρας της αξιόλογης γυναικείας Ιεράς Μονής Γενεσίου της Θεοτόκου Πελαγίας, η οποία εκδίδει τα έργα του και προσφέρει σ’ αυτή όλα τα έσοδα από τις εκδόσεις αυτές, χωρίς ο ίδιος να καρπούται το παραμικρό οικονομικό όφελος.

Το κλασικό στο είδος του βιβλίο του που αναφέρεται στην μονολόγιστη ευχή του Ιησού «Μια βραδυά στην έρημο του  Αγίου Όρους» κυκλοφορεί ήδη στην 22η έκδοση!

Έχουν κυκλοφορήσει επίσης: Το Μυστήριο της παιδείας του Θεού, Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ως αγιορείτης, Ο ορθόδοξος μοναχισμός, ως προφητική, αποστολική και μαρτυρική ζωη, Η Ησυχία και Θεολογία, «Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ», Βίος και πολιτεία του Γέροντος Σωφρονίου του ησυχαστού και θεολόγου, «Η ιατρική εν Πνεύματι επιστήμη», Η πράξη της ορθόδοξης ψυχοθεραπείας, Εμπειρική δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, κατά τις προφορικές παραδόσεις του π. Ιωάννου Ρωμανίδη τομ. Α  καί Β  καί πλείστα άλλα.

Είναι, λοιπόν, πραγματικά οξύμωρο να κατηγορείται ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου ως διώκτης του μοναχισμού, και μάλιστα της μητροπολιτικής του περιφέρειας, για ένα ζήτημα που δεν το προκάλεσε αυτός, αλλά προϋπήρχε χρόνια πριν την εγκατάστασή του ως Μητροπολίτη στην Ναύπακτο και ταλαιπώρησε και τους προκατόχους του.

Και είναι, επίσης, οξύμωρο, απαράδεκτο, άηθες και απρεπές να κατηγορείται για φιλοχρηματία και οικονομική επιβουλή εις βάρος της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, που δεν έλαβε ποτέ του το παραμικρό ποσό από οποιαδήποτε ιεροπραξία, τουναντίον δε προσφέρει ένα μέρος του μισθού του για την λειτουργία του Μητροπολιτικού γραφείου.

Αποτελεί δε ασύστολο ψεύδος η κατασυκοφάντηση, που επί σειρά ετών καλλιεργείται εκ μέρους της Μονής και με κάθε μέσο (έντυπο και προφορικό) εις βάρος του Μητροπολίτη, ότι επιθυμούσε δήθεν να καρπωθεί μέρος των εσόδων της Μονής, ενώ υπήρχε ρητή διαβεβαίωση και δέσμευσή του, γραπτή και προφορική, ότι δεν επιθυμεί καμία οικονομική εισφορά, όχι μόνον από την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως, αλλά από καμία Ιερά Μονή της περιφέρειάς του.

Ως μέλος της συνοδικής επιτροπής (αποτελούμενης από τρεις Ηγουμένους) για την διευθέτηση του όλου ζητήματος, υπήρξαμε οι ίδιοι αυτήκοοι μάρτυρες των διαβεβαιώσεων αυτών του Μητροπολίτη, που δόθηκαν στο γραφείο του στις 25 Ιουλίου 2000 (αν δεν μας απατά η μνήμη μας) ενώπιον των μελών της επιτροπής και των εκπροσώπων της Μονής.

Οι επίμονες και προς όλες τις κατευθύνσεις συκοφαντικές διαδόσεις ότι το κύριο σημείο τριβής, διαφοράς και αντιδράσεως της Ιεράς Μονής είναι οι δήθεν άνομες εισπρακτικές διαθέσεις του Μητροπολίτη κ. Ιεροθέου εις βάρος της είναι παντελώς αναληθείς και αστήρικτες και για τον πρόσθετο λόγο ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο Μητροπολίτης επιθυμούσε την αποκόμιση οικονομικού οφέλους από την Μονή, αυτό δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί, αφού θα ήταν κατά βάση παράνομο και αυτό το γνώριζε η Ιερά Μονή.

Όπως η ίδια η Ιερά Μονή πληροφόρησε την ορισθείσα από την Ιερά Σύνοδο επιτροπή των ηγουμένων, γνώριζε ότι η εισφορά του 10% εις βάρος των εσόδων των Μονών δεν προβλέπεται από καμία διάταξη του νόμου. Γνώριζε, επίσης, η Μονή ότι επ’ αυτού είχε λάβει σαφή θέση τόσο η Οικονομική Υπηρεσία του ΟΔΕΠ (4701/310/30-1-1986) όσο και το Υπουργείο Οικονομικών (Φ. 031/503/Α1 176/31-3-1986).

Γνώριζε ότι η εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου (3684/20-12-1988) ήταν ανεφάρμοστη, επειδή τελούσε υπό μη νόμιμες προϋποθέσεις, γι’ αυτό και ανακλήθηκε από την Ιερά Σύνοδο με την υπ’ αριθμ. 2448/19-5-2000 νέα εγκύκλιό της.

Γνώριζε, επίσης, η Ιερά Μονή ότι οι επιχορηγήσεις επενδύσεων και επιδοτήσεις επιτοκίου που καταβάλλονται βάσει του ν. 1892/90 άρθρο 6, παρ. 8 απαλλάσσονται από κάθε φόρο, τέλος χαρτοσήμου η δικαίωμα, καθώς και από κάθε άλλη επιβάρυνση προς όφελος του Δημοσίου η Τρίτων. 

Κατά συνέπεια ήταν αδύνατο για τον Μητροπολίτη να εισπράξει οποιοδήποτε ποσοστό από την συγκεκριμένη επιδότηση, όπως κατά συρροήν και επί σειρά ετών και με απερίγραπτη ένταση κατηγορήθηκε από την Μονή και τους υπερασπιστές της ότι δήθεν επεδίωκε.

Είναι προφανές ότι όλη αυτή η πολυετής και συκοφαντική εκστρατεία εις βάρος του Σεβασμιωτάτου κ. Ιεροθέου, εκ μέρους της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως και των υποστηρικτών της, διεξάγεται με απώτερο σκοπό τον αποπροσανατολισμό τόσο της κοινής γνώμης όσο και των αρμοδίων ελεγκτικών οργάνων (συνοδικών και κρατικών) από τις ποικίλες δυσλειτουργίες, ιδιαιτερότητες και παρατυπίες στην οικονομική διαχείρηση της Μονής.

Με το πρόσχημα δηλαδή του πολυπροβαλλόμενου αίολου επιχειρήματος ότι δήθεν «ο Δεσπότης θέλει να πάρει ποσοστά από τα έσοδα της Μονής», δικαιολογήθηκε και καλύφθηκε μία άνευ προηγουμένου ιδιότυπη οικονομική οργάνωση και διαχείρηση και μία επιχειρηματική και εταιρική δραστηριότητα της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Σκάλας Ναυπάκτου, η οποία εν πολλοίς κινείται εκτός των θεσμίων της μοναχικής παραδόσεως και σε πλαίσια αντικανονικά, αντιεκκλησιολογικά και παράνομα.

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να σημειώσουμε και να επισημάνουμε ιδιαιτέρως την πρακτική, που παγίως και κατ’ εξακολούθηση εφαρμόζει η συγκεκριμένη Ιερά Μονή, μέσω των παράκεντρων σωματείων της, με την συνεχή, πολυσχιδή πρακτική εκζητήσεως δωρεών πανελλαδικά και όχι μόνο, με σκοπό την συσσώρευση οικονομικών αποθεμάτων.

Χαρακτηριστικές είναι οι ποικιλόμορφες μεθοδεύσεις και εφαρμογές με τις οποίες κεντρίζεται η αφυπνίζεται η ευαισθησία απλών ευσεβών χριστιανών, εφαρμογές που αγγίζουν τα όρια της παραπλάνησης.

Πρέπει, επίσης, να τονισθεί ότι οι πρακτικές αυτές, με την ασυνήθιστα μακρόχρονη μεθόδευσή τους, ακυρώνουν εκ των πραγμάτων την ουσία που μπορεί να καλύπτει μία συγκεκριμένη αναγκαιότητα.

Από την δεκαετία του 1980 ακόμη, με πρωτοβουλία της Ιεράς Μονής, συστήθηκαν δύο αστικές εταιρείες -εκτός από μία σειρά άλλων συλλόγων και σωματείων- με την επωνυμία «Αδελφότης Μεταμορφώσεως του Σωτήρος» με έδρα την Αθήνα και «Αδελφότης Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου» με έδρα την Ναύπακτο, που όπως αποδεικνύεται και από το ίδιο το Καταστατικό τους λειτουργούν αντικανονικά, αντιεκκλησιαστικά και αντιεκκλησιολογικά.

Το ίδιο ισχύει και για την ΕΠΕ (Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης) την οποία συνέστησαν μέλη της αδελφότητος της Ιεράς Μονής ασκώντας εταιρική εμπορική δραστηριότητα, γεγονός ασυμβίβαστο με την μοναχική τους ιδιότητα. 

Ουσιαστικά αυτές οι εταιρείες-δορυφόροι της Μονής διαχειρίζονται για δεκαετίες την πλειονότητα των εσόδων της Μονής λειτουργώντας εξωθεσμικά και παρασιτικά προς την ίδια την Μονή, την οποία κατέστησαν ουσιαστικά παράρτημά τους.

Δεν υπάρχει, δηλαδή, όπως επιβάλλεται, μία μοναδική και  ενιαία οικονομική διαχείρηση της Μονής, όπου θα εισέρχονται και θα καταγράφονται όλα τα έσοδα από εργόχειρα, δωρεές, επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις κ.α., καθώς και οι σημαντικές δαπάνες λειτουργίας, ανοικοδομήσεως και συντηρήσεως της Μονής και των μοναχών.

Αντίθετα τα περισσότερα έργα και οι δραστηριότητες της Μονής κατασκευάζονται και κινούνται εκτός της  νομίμου διαχειρήσεως και καλύπτονται από έσοδα των διαφόρων παράκεντρων σωματείων της Μονής με συνέπεια την αδιαφανή και ανεξέλεγκτη δαπάνη τεραστίων χρηματικών ποσών.

Και είναι πραγματικά ακατανόητο το γεγονός, πως για τέτοιου είδους σκοπιμότητες και οικονομικούς σκοπούς και επιδιώξεις αποδυναμώνεται η Ιερά Μονή, ιερό και πνευματικό καθίδρυμα καθαγιασμένο και προορισμένο εις τους αιώνες, και καθίσταται ουσιαστικά παράρτημα και «θυγατρική» των παράκεντρων της Ιεράς Μονής Σωματείων, κοσμικού τύπου, που δημιουργούν περιουσιακά στοιχεία χρησιμοποιώντας το κύρος και το όνομα της Μονής.

Όλα αυτά τα είχαμε διαπιστώσει και τα είχαμε αναφέρει επισήμως στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με το Υπόμνημά μας τον Αύγουστο του 2000, ως μέλος της επιτροπής ηγουμένων που είχε ορίσει η Ιερά Σύνοδος.

Στο Υπόμνημά μας εκείνο κάναμε αναφορά και σε διάφορες ατασθαλίες, που καταγγέλθηκαν από τον Μητροπολίτη, στην οικονομική διαχείριση της Μονής και των δορυφορικών σωματείων της, όπως για παράδειγμα την περίπτωση της επιστροφής ΦΠΑ, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι κανονικές διαδικασίες.

Σημειώναμε τότε ότι σε περίπτωση που οι καταγγελίες αυτές του Μητροπολίτη ήταν βάσιμες, τότε προέκυπταν σημαντικότατες συνέπειες για την Ιερά Μονή, όπως καταλογισμός του ποσού, επιβολή προστίμου πενταπλάσιου του ποσού, καθώς και ποινικές ευθύνες εις βάρος των μελών του Ηγουμενοσυμβουλίου και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος.

Δυστυχώς οι καταγγελίες αυτές επαληθεύτηκαν, καθώς, όπως εγκύρως πληροφορούμαστε, μετά από μακροχρόνιους δικαστικούς αγώνες η Ιερά Μονή υποχρεώθηκε τελικά στην επιστροφή του παρανόμως εισπραχθέντος ΦΠΑ, ύψους 1,2 εκατομμυρίων ευρώ. Το γεγονός αυτό επισύρει αυτομάτως αστικές και ποινικές συνέπειες των υπευθύνων.

Επανεξετάζεται, επίσης, από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες και η νομιμότητα της επιδοτήσεως εκατοντάδων εκατομμυρίων, που εισπράχθηκε από την Μονή και τα σωματεία της.

Σε περίπτωση δε ανακλήσεώς της ανακύπτουν και πάλι οι ίδιες συνέπειες.

Και τίθεται το ερώτημα αν μπορεί και στην περίπτωση αυτή να θεωρηθεί υπεύθυνος ο Σεβασμιώτατος κ. Ιερόθεος. Ο Σεβασμιώτος φταίει και για τις παράνομες εισπράξεις υπέρογκων ποσών από την Ιερά Μονή και τα σωματεία της;

Είναι φανερό πλέον ότι ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, στον οποίο εσκεμμένα και άδικα αποδόθηκε φιλοχρηματία, εξουσιαστικότητα και παρεμβατικότητα στα εσωτερικά της Μονής και εχθρότητα προς τον μοναχισμό, χρησιμοποιήθηκε από την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Σκάλας Ναυπάκτου ως το υποτιθέμενο φόβητρο, ως το τεχνητό προπέτασμα για την συγκάλυψη όλων αυτών των παρανόμων και αντικανονικών οικονομικών δραστηριοτήτων και του τεράστιου όγκου των χρηματικών ποσών που διαχειρίζονται με την αποφυγή του νόμιμου ελέγχου, που δικαιούται ο επιχώριος Επίσκοπος σε ο,τι αφορά την νομιμότητα της οικονομικής διαχειρίσεως.

Τελικά ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου είναι το τραγικό θύμα μιας οργανωμένης εκστρατείας σπιλώσεως και συκοφαντήσεώς του, μίας ολόκληρης επιχείρησης αποπροσανατολισμού και εσκεμμένης αποδόσεως αδίκων ευθυνών εκ μέρους της Μονής Μεταμορφώσεως και των υπερασπιστών της. Και είναι πραγματικά λυπηρό ότι όλη αυτή η πολυετής και ψυχοφθόρος αντιδικία υπέβαλε έναν επιφανή Επίσκοπο, έναν άριστο θεολόγο, συγγραφέα και ομιλητή, έναν πράο και ησυχαστικό άνθρωπο της προσευχής και της νήψεως στην δίνη των αντεγκλήσεων, των ανταπαντήσεων και των δικαστικών διενέξεων. 

Από όλα όσα εκθέσαμε γίνεται φανερό ότι όλες οι δραστηριότητες της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως και των παράκεντρων σωματείων της τα τελευταία τριάντα χρόνια δεν συνιστούν αγώνα για προάσπιση του δικαιώματος αυτοδιοικήσεως των Μονών, αλλά επίμονη επιδίωξη αυτονομίας τόσο σε οικονομικό-διαχειριστικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο. 

Το αυτοδιοίκητο των Ιερών Μονών είναι, βεβαίως, ιερό δικαίωμα θεσμοθετημένο και κατοχυρωμένο.

Οι Ιερές Μονές με βάση τα θέσμια της ορθοδόξου παραδόσεως, αλλά και με το άρθρο 1, παρ. 4 του ν. 590/1977 και το άρθρο 2 παρ. β του Καν. 39/1972, είναι αυτοδιοικούμενα και αυτοδιαχειριζόμενα ιερά καθιδρύματα και Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι είναι αυτόνομα και ανεξέλεγκτα. 

Σε περιπτώσεις επιβεβαιωμένων αντικανονικών πράξεων των μοναχών η παρεκκλίσεων στη νομιμότητα της οικονομικής διαχειρίσεως της περιουσίας της Μονής ασκείται ο προβλεπόμενος από τα αρμόδια εκκλησιαστικά και κρατικά όργανα έλεγχος. 

Όταν διαπιστώνονται τέτοιες παραβάσεις από τους μοναχούς θα πρέπει, βεβαίως, να κολάζονται και οι παραβάτες να συμμορφώνονται προς τις υποδείξεις των αρμοδίων εκκλησιαστικών η πολιτειακών οργάνων και δικαστηρίων.

Δεν νοείται μοναστήρι η μοναχός ανεξέλεγκτος και «ανεπίσκοπος», όπως βεβαίως δεν υπάρχει και Επίσκοπος ανεξέλεγκτος, αφού ελέγχεται από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας του και τα συνοδικά και πολιτειακά αρμόδια όργανα.

Στην περίπτωση της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Σκάλας Ναυπάκτου η πολυετής εμμονή της στην άρνηση συμμορφώσεώς της σε ο,τι επιβάλλουν οι κανόνες της Εκκλησίας και οι νόμοι της Πολιτείας οδήγησε την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας να παρέμβει με πολλές και ποικίλες αποφάσεις της, προτροπές και παραινέσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. 

Η εξάντληση της εκκλησιαστικής οικονομίας εκ μέρους του επιχωρίου Επισκόπου και της Ιεράς Συνόδου, τόσο επί μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου όσο και επί του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου Β’, δεν στάθηκε ικανή να κάμψει την σκληρότητα και την επιμονή εκ μέρους της αδελφότητος της Μονής στις ίδιες λανθασμένες απόψεις και επιλογές.

«Εξηρεύνησαν ανομίαν, εξέλιπον εξερευνώντες εξερευνήσεις», κατά τον ψαλμωδό (63, 7). Το γεγονός αυτό είχε ως συνέπεια την επιβολή τελικά αυστηρών και επώδυνων ποινών σε ολόκληρη την αδελφότητα εκ μέρους της Ιεράς Συνόδου και όχι του Σεβασμιωτάτου κ. Ιεροθέου, όπως κακόβουλα του αποδίδεται.

Η εμμονή, όμως, και η επιμονή στο σφάλμα, χωρίς την εκζήτηση ειλικρινούς και έμπρακτης συγχωρήσεως, επιφέρει την λειτουργία του Πνευματικού Νόμου...

Πάντοτε, όμως, όσο βρισκόμαστε στην παρούσα ζωή, υπάρχει η ελπίδα και η δυνατότητα μετανοίας, συγχωρήσεως και αποκαταστάσεως. Γένοιτο!

Πηγή: Romfea.gr

Η ΑΝΤΙΜΟΝΑΧΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ..ΚΑΙ Η ΠΛΑΝΗ ΠΕΡΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ...

Εδώ και πολλά χρόνια στην όμορφη Ναύπακτο γίνεται μια περίεργη επανάσταση..Ενα κραταιό κοσμικά Μοναστήρι, προσπαθεί να επιβάλει τις απόψεις του, στην Μητροπόλη..Αυτονομημένο, και με την έπαρση του τεχνολογικού του πλούτου, και των πρωτοτυπιών του, όπως ειδικές καλλιέργειες, ιχθυοκαλλιέργειες, εκδόσεις, ραδιόφωνο κλπ, πασχίζει να επιβληθεί στον Πνευματικό χώρο της επαρχίας, χωρίς ομως να διαθέτει ίχνος εκκλησιαστικού φρονήματος.. Μια κοσμική καθαρά εξουσία, περιβεβλημένη το ράσο, έχει υπνωτίσει όπως οι... όφεις του Ευαγγελίου, αρκετό κόσμο, που τους ακολουθεί, χωρίς να γνωρίζει, στον ολισθηρό δρόμο της πνευματικής απώλειας..Ενα Μοναστήρι με μιαν μοναδικότητα...τις περισσότερες προσφυγές στην κοσμική δικαιοσύνη απ οποιοδήποτε άλλο ίδρυμα..Μέχρι που και το Σ.τ.Ε. τους βαρέθηκε..Αλλά και τις περισσότερες καταδίκες απ τα Εκκλησιαστικά Δικαστήρια..Οποιαδήποτε προσπάθεια καταλλαγής προσκρούει στην άρνηση και το εγωϊστικό φρόνημα, λές και είναι ένα κράτος εν κράτει. Την ειρηνική διάθεση της διοικήσεως της  Εκκλησίας, την εκλαμβάνουν ως αδυναμία, και συνεχίζουν την ανυπακοή τους. Τελευταία δημοσίευσαν μιαν ανακοίνωση παραπλανητική, που δείχνει και στον πλέον αδαή το αντικανονικό, αντιεκκλησιαστικό και κυρίως αντιμοναχικό πνεύμα που τους διακρίνει..Παρακάτω, παρατίθεται η απάντηση της Μητροπόλεως Ναυπάκτου.

Η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Σκάλας Ναυπάκτου δημοσίευσε ευρέως το από 14-11-2012 ανακοινωθέν της, το οποίο είναι στο σύνολό του παραπλανητικό και δεν βοηθά ούτε την ίδια ούτε βεβαίως την αλήθεια.

Μέ το ανακοινωθέν αυτό η Αδελφότητα έρχεται για άλλη μια φορά σε θρασεία αντίθεση προς την Ιερά Σύνοδο και την Εκκλησία μας και οι μοναχοί αποδεικνύονται και πάλι αδιόρθωτοι, αμετανόητοι, χωρίς ίχνος εκκλησιαστικού φρονήματος. Δεν σέβονται τις αποφάσεις των Συνοδικών Δικαστηρίων ούτε και τις πάνω από εξήντα (60) αποφάσεις της Συνόδου (δημοσιεύονται όλες στην ιστοσελίδα www.parembasis.gr) ούτε και αυτού του Συμβουλίου της Επικρατείας, στο οποίο οι ίδιοι προσφεύγουν σωρηδόν. 

Είναι το μοναδικό Μοναστήρι σε όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία με τέτοιο έντονα αντιεκκλησιαστικό, αντικανονικό και αντιμοναχικό πνεύμα, όπως επανειλημμένως έχει διαπιστώσει και έχει αποφανθή η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας μας: 

«αποτελεί μοναδικήν εξαίρεσιν Ιεράς Μονής, όχι μόνον εις την Εκκλησίαν της Ελλάδος, αλλά και πανορθοδόξως» και ότι η Αδελφότητα «αποτελείτε μοναδικήν εξαίρεσιν απειθαρχίας, ανυπακοής και ελλείψεως σεβασμού εις τα κανονικά μοναχικά θέσμια και τον θεσμόν της Εκκλησίας» (3039/27-8-2009 Δ.Ι.Σ).

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος έλαβε τις σημαντικές αποφάσεις (8-10-2012) με τις οποίες αποφάσισε:

 Γενική Ακοινωνησία Στην Αδελφότητα Της Μονής, Τον Διορισμό Τριμελούς Διοικητικής Και Διαχειριστικής Επιτροπής Για Την Μονή, Την Διαγραφή Δύο Αδελφών Της Μονής. 

Οι μοναχοί αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι δεν κατανοούν το μέγεθος της εκτροπής τους, αλλά και διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα. Και αυτή η τακτική τους τους οδήγησε στο σημείο αυτό, αφού μετά από κάθε Συνοδική Απόφαση που σκοπό είχε τον συνετισμό τους, αντί της συμμορφώσεως και της διορθώσεώς τους επέλεγαν την αυτοδικαίωση και την αυτοπροβολή. Την ίδια τακτική ακολουθούν, δυστυχώς, και μετά τις τελευταίες σημαντικές Συνοδικές Αποφάσεις. 

Η Αδελφότητα προσπαθεί να δημιουργήση εντυπώσεις και να παραπλανήση τους αναγνώστες κηρύττοντας κακοδόξως ότι η Ιερά Μονή είναι ανεξάρτητη και ανέλεγκτη από την Εκκλησία, συκοφα¬ντώντας δολίως ότι ο Μητροπολίτης θέλει να ωφεληθή προσωπικά από το Μοναστήρι, και πέφτοντας και σε πολλά άλλα ατοπήματα και διατυπώνοντας κατηγορίες, οι οποίες έχουν αποδειχθή ανυπόσταστες και ανίσχυρες από τα Εκκλησιαστικά Δικαστήρια.

Έχουν δε τιμωρηθή τόσο από την Εκκλησιαστική όσο και από την Πολιτική Δικαιοσύνη. Δυστυχώς όμως θα κληθούν να δώσουν συνολικές απαντήσεις ενώπιον της πολιτικής, εκκλησιαστικής και προ παντός της θείας Δικαιοσύνης, τις οποίες τόσο βάναυσα προκαλεί.

Το βάθος της πτώσεως της Αδελφότητας αυτής φαίνεται και από την στάση την οποία τηρούν έναντι των Αγίων και Ιερών Μυστηρίων της Πίστεως και της Εκκλησίας μας. Εκτός του ότι παραμένουν ακοινώνητοι, άλλοι επί ένα άλλοι επί πέντε έτη (!), χωρίς να υπακούουν στην Ιερά Σύνοδο για να διορθώσουν αυτήν την μεγάλη έλλειψη που έχουν ως Χριστιανοί και ως Ιερείς και Μοναχοί, ένας εξ αυτών –ο Ιερομόναχος Ιγνάτιος Σταυρόπουλος, αδελφός της Μονής, άρτι διαγραφείς από την Ιερά Σύνοδο– προέβη και στην εξής πρωτάκουστη ενέργεια: την προηγούμενη Κυριακή (11 Νοεμβρίου), παρά το ότι τελεί υπό το επιτίμιο της ακοινωνησίας, «λειτούργησε» στον Ναό της Μονής και «κοινώνησε», κατά παράβαση των ιερών Κανόνων και των Αποφάσεων της Ιεράς Συνόδου χωρίς καμμία αίσθηση και φόβο Θεού!!  

πηγη: romfea.gr

Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ..

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Συνέντευξη στον Κωστή Παπαγιάννη

Η Εκκλησία εξασκεί φιλανθρωπία σε όσους έχουν ανάγκη, αλλά αυτό δεν είναι λύση. Ο άνθρωπος δεν θέλει να γίνει ζητιάνος, αλλά θέλει να δουλεύει και να οικονομεί τα προς το ζην με μόχθο και αξιοπρέπεια, ζητά δουλειά και δικαιοσύνη, απαιτεί το κράτος να διοργανωθεί

«Αντιχριστιανικές κι απάνθρωπες» χαρακτηρίζει τις πράξεις βίας κατά των μεταναστών ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος μιλώντας στην "Αυγή" της Κυριακής. Ο ιεράρχης τονίζει ότι το μεταναστευτικό πρέπει να επιλυθεί από ένα οργανωμένο κράτος κι όχι από οργισμένους πολίτες και με βία. Παράλληλα σημειώνει ότι πρέπει να διδασκόμαστε από την Ιστορία κι ότι δεν πρέπει να επαναληφθούν φαινόμενα ιεραρχών που συνεργάστηκαν με δικτατορικά καθεστώτα.

Ο μητροπολίτης Ιερόθεος μιλά ακόμη για την κρίση αποδίδοντας σημαντική ευθύνη για τη δημιουργία της στη φιλαυτία των ανθρώπων, ενώ επισημαίνει ότι η φιλανθρωπία της Εκκλησίας δεν είναι η λύση στην κρίση, καθώς «ο άνθρωπος δεν θέλει να γίνει ζητιάνος, θέλει να οικονομεί τα προς το ζην με αξιοπρέπεια».

* Η χώρα αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή οικο­νο­μική κρίση. Τι ρόλο μπορεί να παίξει η Εκκλησία στην αντιμετώπιση της κρίσης; Το φιλανθρωπικό έργο αρκεί;

Η πρόσφατη οικονομική κρίση πράγματι είναι πρωτοφανής, όπως τη χαρακτηρίζετε. Πολλοί θεωρούν ότι έχει γεωπολιτικά χαρακτηριστικά και συνδέεται με ανταγωνισμούς μεταξύ δυτικών και ανατολικών οικονομιών. Οι γεωπολιτικές στρατηγικές θέλουν να έχουν το πάνω χέρι στην περιοχή μας, ειδικά γύρω από τη Μεσόγειο Θάλασσα, και οι παγκόσμιες κοινωνίες έχουν τα σχέδιά τους.

Η Εκκλησία δεν μπαίνει σε τέτοιες αναλύσεις, αλλά νοηματοδοτεί τον βίο των ανθρώπων, συνέχει τον κοινωνικό ιστό. Βεβαίως, δεν είναι θρησκεία για να ικανοποιεί απλώς τα θρησκευτικά συναισθήματα των ανθρώπων, γιατί τότε όντως θα ήταν το «όπιο του λαού», για να αποκοιμίζει τους ανθρώπους, ώστε να επιβιώνουν οι ισχυροί που εκμεταλλεύονται τον λαό. Η Εκκλησία είναι κοινότητα, όπως την αισθανόταν ο στρατηγός Μακρυγιάννης, ο οποίος στο όνομα αυτής της Εκκλησίας αγωνίστηκε εναντίον κάθε κατεστημένου, όπως φαίνεται στα απομνημονεύματά του. Η Εκκλησία πρέπει να λειτουργεί με την αρχαία έννοια του όρου, ως συνάντηση των ανθρώπων, ως εκκλησία του Δήμου, έχοντας κέντρο τον Θεό.

Έτσι η Εκκλησία, ως μεγάλη οικογένεια και πνευμα­τικό ιατρείο, προσπαθεί να θεραπεύσει τα προβλήματα των ανθρώπων. Άλλωστε ο άνθρωπος δεν έχει μόνον ψυχή, αλλά και σώμα, δεν έχει μόνον πνευματικές, αλλά και υλικές ανάγκες. Έτσι η Εκκλησία εξασκεί φιλανθρωπία σε όσους έχουν ανάγκη, όπως πολλές φορές έχει ανακοινωθεί.

Αλλά αυτό δεν είναι λύση. Ο άνθρωπος δεν θέλει να γίνει ζητιάνος, αλλά θέλει να δουλεύει και να οικονομεί τα προς το ζην με μόχθο και αξιοπρέπεια, ζητά δουλειά και δικαιοσύνη, απαιτεί το κράτος να διοργανωθεί, για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του, όχι μόνον να εισπράττει τους φόρους, αλλά οι φόροι να είναι ανταποδοτικοί στην κοινωνία.

* Τι οδήγησε στην κρίση; Η Εκκλησία υποστηρίζει ότι δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και πνευματική. Τι σημαίνει αυτό ακριβώς για τις αιτίες της κρίσης;

Το θέμα έχει πολλές πλευρές και ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία. Αν δούμε το θέμα από κοινωνικής πλευράς, τότε διαπι­στώνεται ότι φταίνε οι πολιτικοί, τουλάχιστον όσοι άσκησαν αμέσως ή εμμέσως εξουσία όλα αυτά τα χρόνια και δεν μπόρεσαν να προβλέψουν ή να ανατρέψουν τα επερχόμενα. Και δεν μπορούν να δικαιολογούνται ότι η αντιπο­λίτευση, τα συνδικάτα, οι δημοσιογράφοι κ.λπ. δεν τους επέτρεψαν να κάνουν ορθή πολιτική, γιατί ο ηγέτης ψηφίζεται από τον λαό για να ηγείται και όχι να άγεται και φέρεται από διάφορες δυνάμεις.

Όμως, η Εκκλησία βλέπει τα πράγματα και πέρα από αυτά. Βέβαια, θα πρέπει να κάνω μια διευκρίνιση. Όταν κάνουμε λόγο για Εκκλησία, δεν πρέπει να εννοούμε τους κληρικούς ή μερικούς που εκκλησιάζονται, αλλά όλους εκείνους που είναι βαπτισμένοι και ζουν δυνάμει και ενεργεία στον εκκλησιαστικό χώρο.

Πάντως, η κρίση δεν είναι έξω από εμάς, αλλά μέσα μας. Πρόκειται για μια νοοτροπία ευδαιμονίας, εκμετάλλευσης, ευμάρειας, συσσώρευσης υλικών αγαθών εις βάρος του λαού και της ίδιας της κοινωνίας. Αυτό δείχνουν η φοροδιαφυγή, τα καταναλωτικά δάνεια, η αδιαφάνεια στα οικονομικά. Πάντως, δεν μπορεί κάποιος κληρικός να ζει με άνεση, όταν άνθρωποι γύρω του πεινάνε και υποφέρουν.

Τελικά, ένα βασικό αίτιο της πνευματικής κρίσης που έχει και συνέπειες στην κοινωνία είναι το υπαρξιακό κενό, η φιλαυτία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτή η φιλαυτία είναι αντίθετη με τη φιλοθεΐα και τη φιλανθρωπία, είναι μισοθεΐα και μισανθρωπία.

* Πρόσφατα, μαζί με αρκετούς ακόμα μητροπολίτες, ταχθήκατε δημοσίως κατά της Χρυσής Αυγής. Έχει διατυπωθεί το επιχείρημα ότι οι πρακτικές και οι πολιτικές απόψεις της οργάνωσης αυτής είναι αντίθετες με την ουσία της χριστιανικής διδασκαλίας. Συμφωνείτε;

Θα έχετε προσέξει ότι εκφράσθηκα εναντίον του ρατσισμού και της βίας από οπουδήποτε και αν προέρχονται.

Δεν μπορώ ως ιεράρχης να αποδεχθώ ιδεολογικά συστήματα που έχουν φασιστικές και ναζιστικές νοοτροπίες, συστήματα νιτσεϊκά και απάνθρωπα, που χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους βιολογικής και κοινωνικής ευγονικής για να υπερισχύσει μια ράτσα εις βάρος άλλων ανθρώπων.

Δεν μπορώ να δεχθώ βιαιότητες εναντίον απλών, φτωχών, ασθενών και απροστά­τευτων ανθρώπων. Με συγκλονίζουν πολύ τέτοιες συμπεριφορές, γιατί όλα αυτά είναι αντιχρι­στιανικά και απάνθρωπα.

Όμως, προβληματίζομαι έντονα από το ότι η γενιά του Πολυ­τεχνείου εξεγέρθηκε εναντίον της χούντας ζητώντας ένα καλύτερο μέλλον και όμως στη Μεταπολίτευση μερικοί από αυτούς που απέκτησαν εξουσία και κυβέρνησαν τη χώρα οδήγησαν τον λαό σε αυτήν τη μεγάλη κοινωνική και οικονομική κρίση. Προβληματίζομαι γιατί γκρεμίζονται τα οράματα του λαού με ωραίες λέξεις, όπως «μεταπολίτευση», «αλλαγή», «σοσιαλισμός», «κάθαρση», «εκ­συγ­χρο­νισμός», «επανίδρυση του κράτους», «Χρυσή Αυγή» κ.λπ. Με αυτά που λέω δεν σημαίνει ότι υιοθετώ τον συμψηφισμό, αλλά όλα αυτά τα χρόνια το σύστημα ήταν άρρωστο.

Τελικά, είναι αρμοδιότητα της δημο­κρατικής πολιτείας να θέτει δημοκρατικούς κανόνες για τη διαχείριση των κοινών, να φροντίζει για την ασφάλεια των πολιτών και να καλλιεργεί στους ανθρώπους αληθινή δημοκρατική συνείδηση με τη σωστή παιδεία.

* Από την άλλη μεριά κάποιοι ιεράρχες δείχνουν να συμπλέουν με τη Χρυσή Αυγή και να επικροτούν κάποιες από τις πολιτικές της. Πώς σχολιάζετε αυτήν την επιλογή;

Η Εκκλησία δεν είναι πολιτικός σχηματισμός για να επιβάλλει κομματική πειθαρχία στα μέλη της και να τους υποδεικνύει πώς να εκφράζονται. Ο κάθε ιεράρχης αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα στη Μητρόπολή του και εκφράζεται ανάλογα. Δεν κρίνω δηλώσεις των ιεραρχών. Εκφράζω την άποψή μου και προσπαθώ να συντονίζω την πράξη με τον λόγο ή μάλλον προσπαθώ ο λόγος να είναι απόρροια της πράξης.

Νομίζω ότι πρέπει να σεβόμαστε το δημοκρατικό σύστημα, όπως αυτό εκφράζεται στο κοινοβούλιο με τη συμπολίτευση και την αντιπο­λίτευση. Το πώς όμως θα λειτουργεί το κοινοβούλιο θα πρέπει να το ρυθμίσουν οι ίδιοι οι πολιτικοί. Εμείς δεν μπορούμε να υιοθετούμε πρακτικές που υπονομεύουν τη Δημοκρατία.

Σε παλαιότερους χρόνους υπήρξαν ιεράρχες οι οποίοι συμμετείχαν στο «ανάθεμα» του Βενιζέλου, ύμνησαν δικτα­τορικά καθεστώτα, συνεργά­στηκαν με τη χούντα. Τέτοια φαινό­μενα δεν πρέπει να επαναληφθούν σήμερα από τους ιεράρχες. Πρέπει να διδασκόμαστε από την Ιστορία.

* Το ζήτημα της μετανάστευσης διχάζει την κοινωνία. Πώς πιστεύει η Εκκλησία ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα;

Ο Έλληνας από αρχαιοτάτων χρόνων έκρυβε μέσα του έναν «μετανάστη» και ταξίδευε σε όλο τον κόσμο. Γινόταν πολίτης κάθε χώρας, χωρίς να χάνει την εθνική του ταυτότητα και τη φιλοπατρία του. Σήμερα ο κόσμος, με τα μέσα που διαθέτει, συνεχώς μετακινείται.

Νομίζω δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα η νόμιμη μετανάστευση, όταν γίνεται μέσα στα πλαίσια που θέτει η σωστά οργανωμένη πολιτεία, αλλά προβλήματα δημιουργεί η κατευθυνόμενη από διάφορα κέντρα λαθρο­μετανά­στευση, που κάνει τους λαθρομετανάστες θύματα και τις χώρες προτεκτοράτα.

Νομίζω ότι η μετανάστευση και η λαθρομετανάστευση αντιμετω­πίζονται από ένα οργανωμένο κράτος και όχι από τους οργισμένους πολίτες του, από νόμιμους θεσμούς με αρχές και όραμα, προοπτική και ευαισθησία και όχι με τη βία. Το θέμα αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα και όχι με επιπόλαιες κινήσεις. Με ενοχλεί πολύ το ότι άνθρωποι και λαοί θεωρούνται πιόνια στη διεθνή σκακιέρα των ποικιλώνυμων συμφερόντων.